Həmin gün işdən çıxanda Bakının yay istisi artıq öz həddini keçmişdi, asfaltdan buxar qalxırdı, insanlar çətirlərin altında gizlənirdilər, mən isə avtomobilin içində kondisioneri axırıncı dərəcəyə açmışdım, amma yenə də rahatlaya bilmirdim, çünki yorğunluqdan gözlərim bağlanırdı, bütün həftə boyu yığılmış gərginlik boynuma ağır bir yük kimi çökmüşdü və mən sadəcə evə çatıb yatağa uzanmaq, heç nə düşünməmək, heç kəslə danışmamaq istəyirdim, amma tale başqa cür qərar verdi və məni həmin axşam gözlənilməz bir səyahətə, heç tanımadığım bir duyğu dünyasına apardı, elə bir macəraya ki, bu gün belə onu düşünəndə ürəyim isti bir hisslə dolur və gülümsəməyə başlayıram.
Evə gələn kimi paltarımı dəyişdim, şort və köhnə bir futbolkaya keçdim, soyuducudan buzlu su götürüb balkona çıxdım, çünki dənizin mənzərəsi həmişə məni sakitləşdirir, mavi sonsuzluğa baxdıqca sanki bütün problemlər kiçilir, arxada qalır, yalnız küləyin xoş səsi və dalğaların ritmi qalır, həmin axşam da eyni şey oldu, dəniz sakit idi, günəş batırdı, üfüqdə qızıl və narıncı rənglər qovuşurdu və mən elə bu mənzərəyə baxa-baxa telefonumu əlimə aldım, heç bir məqsədim yox idi, sadəcə vaxt keçirmək, maraqlı bir şey oxumaq və ya bəlkə yeni bir musiqi tapmaq istəyirdim, amma barmaqlarım öz-özünə bir ünvana daxil oldu və birdən qarşıma rəngarəng, parlaq, diqqətçəkən bir səhifə açıldı.
Başlanğıcda heç bir fikir vermədim, sadəcə maraqla ekrana baxdım, oradakı animasiyalar, rəqəmlər, çarxlar sanki mənə nə isə deyirdi, amma mən hələ də tərəddüd edirdim, çünki bu tip şeylərə heç vaxt ciddi yanaşmamışdım, dostlarım arasında belə söhbətlər olardı, amma mən həmişə kənardan izləyən, gülüb-keçən biri olmuşdum, lakin həmin axşam nəsə fərqli idi, bəlkə də yorğunluq, bəlkə də dəniz küləyinin sehrli təsiri, ya da sadəcə aylardır davam edən monoton həyatdan qaçmaq istəyi, mən qərar verdim ki, sadəcə bir dəfəlik, sırf əylənmək məqsədilə, heç bir böyük ümid olmadan bu oyuna qatılım və görüm nə baş verəcək, o an heç ağlıma gəlməzdi ki, bu qərar həyatımın ən xoş sürprizlərindən birinə aparacaq məni.
İlk bir neçə dəqiqə ərzində heç nə başa düşmürdüm, çarxlar fırlanır, rəqəmlər dəyişir, mən isə sadəcə baxıb qalırdım, amma sonra birdən-birə elə bir hiss yarandı ki, sanki bu oyunu illərdir oynayıram, hər hərəkət, hər klik mənə tanış gəlirdi, sanki beynimin dərinliklərində bir yerdə bu anı gözləyən bir mexanizm işə düşmüşdü, mən cüzi bir məbləğlə başladım, çünki ehtiyatlı idim, çünki itirməkdən qorxurdum, amma qorxu deyil, daha çox ehtiyat hissi idi, çünki ömrüm boyu həmişə addımlarımı hesablayaraq atmışam, amma o axşam birdən hiss etdim ki, bu ehtiyat məni bir şeydən məhrum edir, mənə o anın tam zövqünü yaşamağa imkan vermir, buna görə də dərhal öz-özümə dedim: "Bu gecə sənsən, qorxma, yalnız bir dəfə yaşayırsan", və bu düşüncə məni azad etdi, rahatladı, sanki çiyinlərimdən yük götürüldü.
Bir neçə oyundan sonra mən artıq özümü daha inamlı hiss edirdim, çünki qazandığım kiçik məbləğlər mənə göstərirdi ki, bu, tamamilə şans məsələsi olsa da, bir növ ritm, bir növ dalğa var, mən sadəcə bu dalğanı tutmağı bacarmalıydım, o gecə dənizdəki dalğalara baxa-baxa mən də öz oyunumda dalğalanmağı öyrəndim, uduzuram? – heç nə, bu da təcrübədir, qazanıram? – əla, amma başımı itirmirəm, bu sadə fəlsəfə mənə çox kömək etdi, çünki əksər insanların səhvi nədir? Onlar ya çox qorxur, ya da çox həyəcanlanır, heç biri doğru deyil, tarazlıq lazımdır, elə mən də o axşam o tarazlığı tapdım, nə qədər qəribə səslənsə də, bu oyun mənə həyatda tarazlığın vacibliyini xatırlatdı, sadəcə sakit qalmaq və nə baş verdiyini müşahidə etmək nə qədər önəmlidir.
Saat gecə yarısını keçəndə, şəhər səssizliyə büründü, işıqlar söndü, yalnız mənim otağımdakı ekranın zəif işığı divarlara düşürdü və mən elə bu sakitlik içində birdən-birə ekranda gözlənilməz bir şey gördüm, rəqəmlər elə düzüldü ki, mən əvvəlcə inanmadım, gözlərimi ovuşdurdum, qalxdım, otaqda gəzdim, sonra qayıdıb yenə baxdım, amma həqiqət dəyişməzdi, mən qazanmışdım, üstəlik heç gözləmədiyim, heç xəyal etmədiyim bir məbləği, o an ürəyim elə döyünməyə başladı ki, sanki sinəmdən çıxıb dənizə tərəf uçacaq, əllərim titrəyirdi, nə edəcəyimi bilmirdim, sadəcə durub ekrana baxırdım və gülürdüm, elə bir gülüşdü ki, içimdəki bütün yorğunluq, bütün gərginlik, aylardır yığılmış bütün mənfilik birdən əriyib yox oldu, mən özümü yeni doğulmuş kimi hiss edirdim.
Həmin uduşdan sonra bir müddət otaqda oturub düşündüm ki, indi nə etməliyəm, bu qazanc mənim üçün nə deməkdir, amma tez başa düşdüm ki, bu, sadəcə puldan daha çox şeydir, bu, bir işarədir, bir mesajdır, taleyin mənə gülümsəməsidir, mən həmin axşam öz kiçik ritualımı etdim – durub pəncərəni açdım, dəniz küləyinin içəri dolmasına icazə verdim, o isti, duzlu, xoş ətir bütün otağı bürüdü və mən hiss etdim ki, bu anı heç vaxt unutmayacağam, bu an mənim üçün əbədi olaraq həkk olundu, sevinc, təəccüb, bir az da inamsızlıq qarışmışdı, amma ən çox məni sevindirən o idi ki, bu, sadəcə təsadüf deyil, mən bu qazancı öz qərarımla, öz cəsarətimlə əldə etmişəm, başqasının köməyi olmadan, sadəcə öz hisslərimə qulaq asaraq.
Sonra günlər keçdi, həftələr, amma o axşamın xatirəsi hələ də ürəyimdədir, mən vaxtaşırı yenə həmin sayta daxil olurdum, çünki ora mənim üçün artıq adi bir əyləncə məkanı deyil, özüm üçün etdiyim kiçik bir kəşf səyahəti idi, o ilk uduşdan sonra mən daha diqqətli, daha ehtiyatlı oldum, çünki başa düşdüm ki, bu dünyada hər şeyin bir ölçüsü var, amma eyni zamanda qorxmağı da dayandırdım, çünki qorxu insanı ən gözəl anlardan məhrum edir, mən indi bilirəm ki, həyatda risk etmək lazımdır, amma ağıllıca, ölçülü bir şəkildə, həmin axşam dənizə baxarkən etdiyim kimi, gələcəkdə başıma gələn bütün uğurları da bu məntiqlə qarşıladım, nə vaxtsa
mostbet giriş güncel ünvanına daxil olanda isə həmişə o ilk gecəni xatırlayıram, çünki o gecə hər şey başladı, o gecə mən özümü bir daha kəşf etdim.
Bu macəra mənə təkcə maddi qazanc gətirmədi, ən vacibi odur ki, o, mənə yeni bir baxış açısı, həyata fərqli baxmaq bacarığı verdi, mən əvvəllər hər şeyi çox ciddi, çox ağır qəbul edirdim, işimdəki hər uğursuzluq məni günlərlə sıxırdı, amma indi bilirəm ki, həyat oyundur, bəzən uduzursan, bəzən qazanırsan, əsas odur ki, oyundan zövq alasan, bu sadə həqiqəti anlamaq mənə böyük rahatlıq verdi, mən işdə daha yaradıcı oldum, ailəmlə daha isti münasibət qurdum, dostlarımla daha çox vaxt keçirməyə başladım, çünki artıq daxilən azad idim, sanki o qazanc mənə yalnız pul deyil, həm də daxili azadlıq bəxş etmişdi.
Dostlarımdan biri, Elmar, bir gün məni ziyarət etdi, o, mənim bu yeni əhval-ruhiyyəmi hiss etdi və soruşdu ki, nə olub, mən əvvəlcə çəkindim, amma sonra düşündüm ki, niyə yox, axı bu, mənim həyatımın bir hissəsidir, mən ona hər şeyi olduğu kimi danışdım, o ilk axşamdan başlayaraq, uduzduğum və qazandığım anlara qədər, o məni diqqətlə dinlədi, sonra güldü və dedi ki, həmişə elə bilirmiş ki, mən çox mühafizəkaram, amma indi görür ki, mən də macəra axtaran biriymişəm, bu söhbətdən sonra biz tez-tez oturub bu mövzuda söhbət edirik, o, mənə öz təcrübələrindən danışır, mən ona öz təcrübəmdən, bəzən də mübahisə edirik, amma bu, çox xoş bir mübahisədir, çünki hər birimiz fərqli fikirləri müdafiə etsək də, bir-birimizə hörmət edirik və ən vacibi, bir-birimizdən öyrənirik.
Təxminən bir ay sonra mən yenidən həmin sayta daxil oldum, amma bu dəfə başqa hisslərlə, sanki köhnə bir dostu ziyarət edirmişəm kimi, o gün dəniz yenə sakit idi, səma yenə qızıl rəngdə idi və mən elə bil əvvəlki gecəni təkrar yaşayırdım, amma fərqli olaraq, bu dəfə mən artıq həyəcanlanmırdım, sadəcə prosesdən zövq alırdım, qazanıram və ya uduzuram, fərqi yox idi, çünki o ilk böyük uduş artıq mənə kifayət qədər güvən vermişdi, mən bilirdim ki, nə olursa olsun, mənim daha böyük bir qazancım var – bu təcrübə, bu hisslər, bu yeni mən, elə həmin gün oyunda yenə qazandım, amma bu dəfə sevincim daha sakit, daha dərin idi, çünki bilirdim ki, əsas uduş çoxdan baş verib, o, mənim daxilimdədir.
İndi bu sətirləri yazanda, Bakı yayı çoxdan sona çatıb, pəncərədən payız küləyi əsir, yarpaqlar tökülür, amma mən hələ də o isti axşamı, dəniz qoxusunu, ürəyimin döyüntüsünü xatırlayıram, bu xatirə məni isidir, güc verir, mən daha tez-tez mostbet giriş güncel səhifəsinə baxıram, sadəcə maraqdan, sadəcə o ilk hissi bir daha yaşamaq üçün, amma hər dəfə başa düşürəm ki, əsas hadisə onsuz da baş verib, qalanı isə sadəcə gözəl bir əlavə, xoş bir davamdır, mən bu gün tamamilə fərqli insanam, əvvəlkindən daha cəsurlu, daha açıq, daha xoşbəxt, tanıdıqlarım mənə deyirlər ki, nə isə dəyişibsən, daha çox gülümsəyirsən, daha rahatsan, mən isə susub gülümsəyirəm, çünki bu dəyişikliyin sirrini yalnız mən bilirəm və bəlkə də bu, ən gözəl hissdir.
Həyat çox sürətlidir, çox çevikdir, bir an əvvəl heç tanımadığın bir şey sənin ən əziz xatirənə çevrilə bilər, bu səbəbdən mən indi heç vaxt heç nəyə “yox” demirəm, hər fürsəti, hər marağı bir macəra kimi qarşılayıram, çünki bilirəm ki, hər macəra mənə nə isə öyrədir, məni böyüdür, zənginləşdirir, o axşam dəniz kənarında başlayan bu hekayə mənə göstərdi ki, həyatda ən gözəl şeylər çox vaxt planlaşdırılmamış, qəfil baş verir, sadəcə buna hazır olmaq, qəbul etmək və yoluna davam etmək lazımdır, mən indi çox şeyə fərqli baxıram, uğurlarıma, uğursuzluqlarıma, hətta adi günlərimə belə, çünki hər anın öz dəyəri var, hər an bir uduşdur, əgər onu düzgün yaşasan.
Bugünlərdə bir düşündüm ki, bəlkə də bu hekayəni başqaları ilə bölüşməliyəm, bəlkə kiminsə ehtiyacı var bu sözlərə, kiminsə qorxusunu, tərəddüdünü yumşaltmaq üçün, mən öz təcrübəmin bəlkə də başqasına ilham verəcəyini düşündüm və bu fikir məni çox sevindirdi, çünki ən böyük xoşbəxtlik yaşadığın sevinci bölüşməkdir, o gecə dənizdə hiss etdiyim sevinci indi bu sətirlərlə sizə çatdırmağa çalışıram, bilmirəm nə qədər bacarıram, amma ürəkdən deyirəm ki, bu həqiqətən də həyatımın ən gözəl sürprizlərindən biri idi, mənim üçün artıq sadəcə bir oyun deyil, bir xatirə, bir dərs, bir gülümsəmə səbəbidir.
Hələ də o sayta daxil oluram, amma indi artıq hər dəfə fərqli məqsədlə, bəzən sadəcə tanış ab-havanı hiss etmək üçün, bəzən yeni bir şey öyrənmək üçün, bəzən də sadəcə boş vaxtımı dəyərləndirmək üçün, amma qorxum yoxdur, çünki mən bilirəm ki, bu oyun mənə nə verə biləcəyini artıq göstərib, ən vacibini, özümə inamı, həyata sevgini, risk almaq cəsarətini, bəlkə də bu cümlələr çox iddialı səslənər, amma bu mənim həqiqətimdir, mən bu həqiqətlə yaşayıram və xoşbəxtəm, axı nə lazımdır insana xoşbəxt olmaq üçün? Pul? Bəli, o da, amma ondan da çox daxili rahatlıq, özü ilə barışıq, gələcəyə inam, mən o axşam dəniz kənarında bütün bunları tapdım, bəlkə də çox təsadüfi, bəlkə də lap gözlənilməz yerdə, amma tapdım və bu, indi mənimlədir, həmişə mənimlə qalacaq.
Gecələr yata bilməyəndə, pəncərədən baxıb ulduzları sayıram, o axşamı xatırlayıram, ekrandakı rəqəmlər, dəniz səsi, ürəyimin döyüntüsü – hamısı bir arada möcüzəli bir simfoniya yaradır, mən bu simfoniyanı həmişə öz daxilimdə daşıyıram, çətin günlərimdə ona qulaq asıram, sevincli günlərimdə isə onunla birlikdə rəqs edirəm, həyat davam edir, oyunlar davam edir, mən də davam edirəm, amma artıq daha dolğun, daha anlamlı, daha canlı bir şəkildə, bəlkə də sizin də həyatınızda bir gün belə bir axşam olar, bir dəniz küləyi, bir təsadüfi qərar və o qərar sizi də mənim kimi yeni bir səhifəyə aparar, mən buna inanıram, çünki artıq bilirəm ki, həyat möcüzələrlə doludur, sadəcə onları görmək lazımdır.
Bu gün işdən çıxanda yenə dənizə baxdım, günəş batırdı, qağayılar uçdu, mən durub uzun müddət bu mənzərəni seyr etdim, sonra gülümsəyib evə getdim, axşam yeməyimi hazırladım, ailəmlə oturub söhbət etdim, sonra otağıma çəkilib telefonumu açdım və o tanış səhifəyə baxdım, uduzdum bu dəfə, amma heç kədərlənmədim, çünki mən artıq bilirəm ki, əsl uduş başqa yerdədir, o, mənim qəlbimdə, mənim xatirələrimdə, mənim bu günüm və sabahımdadır, mostbet giriş güncel mənə bu duyğunu yaşatdı, bu təcrübəni verdi, buna görə də minnətdaram, amma ən çox özümə minnətdaram ki, o axşam qorxub geri çəkilmədim, sadəcə bir addım atdım və o addım məni bu günə gətirdi, bu sevincə, bu rahatlığa, bu təbəssümə.
Həyat bir oyundur, bəli, amma ən gözəl oyundur, çünki onun qaydalarını özün yaradırsan, nə vaxt dayanacağını, nə vaxt davam edəcəyini özün müəyyənləşdirirsən, mən öz oyunumu seçdim və bu seçimdən peşman deyiləm, əksinə, bu seçim mənə özümü daha yaxşı tanımaq imkanı verdi, indi gələcəyə daha inamla baxıram, çünki bilirəm ki, hər uğursuzluq müvəqqətidir, hər uduş isə daimi bir xatirədir, əsas odur ki, içindəki atəşi söndürmə, həyat eşqini, macəra ruhunu, gülümsəməyi unutma, mən unutmuram və sizə də tövsiyə edirəm, qorxmayın, sınayın, hiss edin, yaşayın, çünki həyat çox qısadır ki, onu qorxu içində keçirəsən, o gecə dəniz küləyi mənə bunu öyrətdi, mən də bu dərsi ömrüm boyu daşıyacağam.
